a call from mama

Just a few minutes ago, my mobile rang...
Me: Hello, Ma!
Mama: Mel, tawagan mo ako ngayon. Wala akong load. May sasabihin lang ako.
Me: Ok.
Mama: Ngayon na ha.
Me: Opo.
We cut the line and I immediately dial Mama’s number.
Mama: Hello, Mel!
Me: Ma!
Mama: Kakapanood ko lang sa TV tungkol sa nangyayari sa Libya. Mag-ingat kayo dyan, si Caila.
Me: Opo.
Mama: Naku! Puro gulo na ang nangyayari dyan malapit sa inyo. Balita na dito na baka magkagulo din daw dyan sa Dubai.
Me: Ganon?
Mama: Oo. Basta lagi kayo dapat aware sa mga nangyayari dyan.
Me: Opo.
Mama: Ngayong may pamilya ka na, may anak na kayo ni Guchi, dapat ingat kayo lagi.
Me: Opo.
Mama: Si Caila ha, wag nyong papabayaan.
Me: Opo.
Mama: Ang gulo-gulo na dyan. Umaabot na ng 13 na bansa ang nagkakagulo dyan, susunod daw yung Saudi Arabia. Malapit lang sa inyo yun. Basta, mag-ingat kayo dyan ha.
Me: Opo.
Mama: Si ate mo, tinawagan ko rin at sinabihan ko (blah, blah, blah...)
Anyway, you get the idea.
After some time, I tried to divert the conversation to keep her calm (because she sounded really nervous and worried).

Haaaaaay!!! Mama is such a worrywart. It’s good because I’m always assured that she loves us so much, but bad because she has high blood and things like this make her blood pressure shoot up.
Anyway, thank you, Ma! Don’t worry, we’re ok. I love you!